Lovelist

Pure stilte

Ik lig in een soort van schuur, in een robuuste prachtige kamer en kijk uit op een grof gestuukte muur. Door de opengeslagen klapdeuren zie ik een stukje Franse moestuin. De geur van stro komt me tegemoet en het is hier warm, minstens 30 graden. Ondanks de hitte voel ik me kalm en een koepel van serene rust valt om me heen.
 
Rustig stop ik het weinige wat ik van thuis mee nam in een oude houten kledingkast en ik klungel met mijn Spotify die hier niet werkt. Stiekem baal ik hiervan, want nu is het stil. Écht stil. Stilte die wordt verzwaard door geen mobiel netwerk en mijn besluit het enige wifi punt hier niet op te zoeken. Dit wordt een week van afzondering. Niemand van ‘thuis’ weet precies waar ik ben en dat voelt -vrij-.
 
Ik nip van mijn blaadjesthee en besef me hoe fijn het is om écht alleen te zijn. De Franse retraite dagen vorderen veelal in stilte met vega voedsel, blaadjesthee, yoga, schrijven, meditatie en kunstlessen. Ik teken heuse landschappen in twee categorieën: ontroerend mooie en hele lelijke. De lelijke met haar scheve horizon, te grote bomen en rare vormloze wolken en de mooie met nauwgezette schaduwen en sprookjesachtige taferelen. Vanaf nu besluit ik nooit meer blaadjes uit m’n tekenboekje te scheuren: alles is goed.
 
Na een paar dagen voelt het alsof ik compleet geopend ben voor alles en niets. Alles en niets vallen samen en komen rechtstreeks binnen in mijn hele Zijn. Ik hoor de wind door het gras en de vogels die de dag rustig afsluiten met gezang in een roze lucht. Het totale geen-afleiding-hebben, zorgt ervoor dat mijn geest écht ergens kan zijn. Ik vraag me serieus af hoe ik dit gevoel kan meenemen naar Utrecht. De stad waar ik middenin woon en waar ik me elke dag mateloos irriteer aan de drukte, mobieltjes, afspraken, verwachtingen en schreeuwende mensen.
 
Ik besef me: onmogelijk, want alles wat hier is, is hier en thuis is thuis. Thuis waar mini retraite momentjes heersen tussen alle chaos door. Chaos die mij zo gelukkig maakt en die mijn creativiteit voedt. Creativiteit die mij nieuwe mooie mensen doet ontmoeten, zoals één man in het bijzonder die ik nu zo mis in dit dorpje zonder internet.
 
Het gevoel van retraite ga ik niet vasthouden en ik kom tot de realisatie dat het helemaal niet gaat om het vasthouden. De sleutel zit juist in het loslaten van alles wat met vasthouden te maken heeft. En met dit inzicht voel ik me vrijer dan ooit, hier in Frankrijk waar het ruikt naar stro en ik zo voor het slapen ga luister naar: de stilte.
 
Liefs, Elize.
 
Bron: www.bloembewustwording.nl/blog/stilte
 
love-list-500x500fullsizerender-35-500x500fullsizerender-36-1-500x500fullsizerender-37-500x500img_0757-500x500img_0599-500x500

1 Comment

  • Marja

    23.01.2017 at 00:43 Beantwoorden

    Heee… ‘mijn’ tijdelijke hutje… ook in dezelfde oase van rust en inspiratie tegelijkertijd. Blij je ontmoet te hebben.. :-)

Post a Comment