girl-619679

Winterdip? Ga naar de film

Heb je ook last van die lange donkere winterdagen en geen idee hoe je daarmee om moet gaan? Soms is het lastig om optimistisch te blijven in een koude wereld waarin het regent en het al wéér donker is. Wat ga je eraan doen? Wat helpt jou? Hierbij een paar inzichten en dé tip van de sluier.
 

Winterkeuzestress

Buiten stormt het, de wind waait hard tegen mijn enkelglas waardoor mijn kaarsjes doven. Ik ben thuis en voel me op zo’n avond niet echt gelukkig. Zo’n dag die eigenlijk om 17:00 uur al stopte bij het ondergaan van de zon. De zon die ik liefheb en die ik al weken intens mis. Ik móet iets doen om deze sfeer in mezelf te doorbreken. Een stroomversnelling van alles wat ik kán gaan doen, komt als een diaprojector in mijn hoofd voorbij: saai op de bank Netflixen, heftig dansen in de stad, een avondwandeling met m’n teckeltje, schrijven of toch maar even de yogamat op? In dat laatste heb ik sowieso geen zin en ergens stelt dat mezelf teleur. Afgelopen zomer was ik namelijk op retraite in Frankrijk en vond ik mijn rust zo tussen de wierook en pingelmuziek. Iets wat even heel ver van me afstaat.
 

Ongevraagde nutteloze tips

Alles kan en niets moet op de avonden van mijn bestaan. Meestal iets heel fijns, maar vanavond heeft de winter me te pakken. Ik voel me moe en door de kou ben ik vatbaar voor alle irrationele en afleidende gedachten op aarde. Als een soort van storm in mijn hoofd die alle kaarsjes in mijn blije -zijn- uitblaast.

Elke winter blijf ik me over het verzet verbazen. Het verzet tegen iets wat elk jaar terugkeert: de winter en haar koude, donkere en korte dagen. Als buitenmens en avondparkliefhebber voelt de winter namelijk als pure opsluiting. Mensen om me heen geven graag tips: doe gezellig de kaarsjes aan, trek je gordijnen dicht, kijk een filmpje en eet chocola. Nou ja, dat zijn nu precies de dingen die ik ook in de zomer doe. Tips waar ik dus niet zoveel mee kan. Behalve dik worden van de oranje Tony Chocolonely, waar ik deze winter verslaafd aan ben geraakt: ‘Bedankt Winter’.
 

Maak de keuze!

Anyway: genoeg geklaag en gezeur. Het is al laat en ik heb m’n besluit genomen. De laatste film begint over een uur en daar ga ik heen! Onverwachts sluit een vriendinnetje aan en dat maakt me blij: als soort van zonnestraal verblijdt ze mijn huis met haar glimlach en fles wijn.

De film waar we heen gaan, is de enige die op dit late tijdstip nog draait: ‘Paterson’. Stiekem kijk ik van tevoren de trailer. YouTube laat een ietwat saaie man zien, verliefd op zijn geschreven poëzie. ‘Yes, hier heb ik zin in!’.
 

Kijk en zit!

Ik zit warm in mijn favoriete filmhuis met onze meegebrachte witte wijn en helaas nog een vol hoofd. Zo’n hoofd dat nooit stil is en niet de kans krijgt om dat te worden door teveel chocola en verplichte binnenzitten. ‘Paterson’ start en wat een inspiratievolle poëziefilm beloofde te worden, loopt uit op een slome, langdradige film zonder muzikale ondersteuning. Mijn vriendinnetje en ik kijken elkaar gniffelend aan: waar zijn we in godsnaam beland? Na een half uur fantaseer ik hoe het zou zijn om hier stiekem weg te lopen. En dan besluit ik me er toch maar aan over te geven. Overgave in een rode stoffen stoel waar ik nog anderhalf uur in mag zitten, kijkend naar een lelijke man die gedichten schrijft over luciferstokjes.
 

1,2,3 tellen

Even brengt dit gevoel me terug naar mijn kindertijd waar ik verplicht in een kerk zat en de tijd ook niet vooruit te branden leek. In tegenstelling tot de mooie liedjes die gezongen werden, duurde de preek lang. Voor mij was dat het moment om glas-in-loodstukjes of kerklampen te tellen. Achteraf was dit een soort van meditatief moment waar ik toen ook al rustig van werd. Nu 20 jaar later krijg ik hetzelfde gevoel: dit filmhuis maakt me rustig, rust in mijn hoofd zonder telefoon en afleidende gedachtes.
 

Wat te doen?

Ik heb dus niet zoveel met tips en ‘wijze’ gezegdes. Laat staan over de winter die zeker niet mijn vriend is. En als ik er dan toch één mag geven: ga vooral naar het filmhuis. Kies een random film uit en laat je mobiel met Instagram en WhatsApp thuis. Verwacht niet teveel, enkel een meditatief en rustig moment. Want ja, je telefoon is uit, je kunt niet praten en je gedachtes vloeien mee met de film.

Het filmhuis als hét alternatief voor de yogamat. Soort van yoga voor luie mensen, die een hekel hebben aan de winter en zich willen laten verwarmen aan een rode stoffen stoel. Alsof die warmte alvast een beetje de lente aanraakt.

Wat helpt jouw de winterdag door? Heb jij wel goede tips? Deel het hier en maak van deze winterdag een startende lentedag!

 

* Deze blog schreef ik speciaal voor Urban Chicks

LIEFS

Tags:

Geen reacties

Post a Comment